Na afloop van het gesprek loopt Yvo de Boer, hoofd van het klimaatbureau van de Verenigde Naties in Bonn, naar de parkeerplaats van het Haagse hotel.
Hij pakt zijn autosleutels en stapt in zijn nieuwe Audi A5, turbodiesel. Het is zijn privé-auto. De milieuvriendelijke dienstauto, een hybride Toyota Prius, is in de garage blijven staan. De Limburger mag dan de spin in het web zijn van de internationale klimaatonderhandelingen, hij is bepaald geen 'milieucalvinist'.
Op zijn dak staan zonnepanelen en zijn huis wordt verlicht met spaarlampen, maar hij hoeft niet per se in de zuinigste auto te rijden. Kwestie van keuzevrijheid die elke burger moet hebben, zegt hij. "Een Audi A5 is bovendien nog altijd beter dan een oude Volvo." Zelfkastijding lost het klimaatprobleem niet op, heeft De Boer al eens gezegd.
Klimaataanpak draait volgens De Boer niet om idealisme, maar om centen. Dat zal volgende maand in Kopenhagen ook weer blijken op de internationale klimaattop van de VN. Zijn klimaatbureau speelt daar een hoofdrol. In de Deense hoofdstad moeten wereldleiders afspraken maken voor een nieuw klimaatakkoord dat in 2012 ingaat, als het huidige Kyoto-protocol eindigt, en doorloopt tot 2020.
De vooruitzichten zijn somber. Net als op eerdere klimaatconferenties houden met name Amerika, China en Europa elkaar in een wurggreep. Onderhandelingen in Bangkok en Barcelona leverden niets op. En ook op de recente G20-top van grote industrielanden kwam geen doorbraak over geldsteun aan arme landen, die zuchten onder klimaatverandering.
De vorige VN-klimaattop, twee jaar geleden op Bali, werd nog afgesloten met de hoop dat wereldleiders in Kopenhagen meteen een kant-en-klaar verdrag zouden ondertekenen. Maar dat is niet reëel, zegt De Boer. "Ik geloof daar zelf niet meer in."
"Het wordt ongelooflijk moeilijk, maar ik ben er nog steeds heilig van overtuigd dat een politiek akkoord mogelijk is. Er moeten drie piketpalen worden geslagen: ambitieuze reductiedoelstellingen voor de industrielanden, helderheid van China en India wat zij gaan doen en er moet geld op tafel komen. Het zal dan nog tot maximaal een jaar duren om de details uit te werken tot een verdrag."
De bal ligt volgens De Boer vooral bij de Verenigde Staten. Die moeten over de brug komen met harde toezeggingen over lagere CO2- uitstoot en hulp aan arme landen. Gebeurt dat niet, dan zetten de andere machtsblokken, China, India en Europa, ook geen stap.
Tot dusver zwijgt de VS. Maar De Boer heeft goede hoop dat in Kopenhagen alle kaarten op tafel komen. Het ziet ernaar uit dat er in Amerika een wet komt die voorschrijft dat het land in 2020 17 procent minder broeikasgassen uitstoot, ten opzichte van 2005.
"Obama weet wel welke kant het opgaat. Ik ben er heilig van overtuigd dat hij in Kopenhagen een reductiegetal en geldbedragen kan aankondigen. China en India zullen dan ook hun plannen op tafel leggen. En Europa staat klaar, want de EU heeft gezegd: er moet tot 2020 100 miljard euro komen voor hulp aan ontwikkelingslanden. Wij zijn bereid ons aandeel daarin te nemen, maar we willen eerst weten waar Amerika mee komt."
Nederland kan een belangrijke rol spelen, denkt De Boer. Het is volgens hem al jaren toonaangevend in klimaatdebatten en –onderzoek. De Europese delegatie in Kopenhagen wordt aangevoerd door een Nederlander. Toch zit in het Europees parlement een partij met onversneden klimaatsceptici. De PVV gelooft niet dat de mens klimaatverandering veroorzaakt.
De Boer lacht. "Ik geloof niet dat klimaatsceptici nog een factor van belang worden. Er is ook een vereniging die denkt dat de aarde plat is en ik kom in Amerika mensen tegen die denken dat de overheid klimaatverandering verzint om geld uit de zakken van burgers te kloppen. Ik zou die mensen een emmertje zand willen geven, zodat ze overal en altijd hun kop in het zand kunnen steken."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
