Gek van de pillen door onvermoede bijwerkingen

Ik ben van mening dat er tegenwoordig wel heel erg snel met receptjes voor Ritalin "gegooid" worden. Ik moet hier wel aan toevoegen dat Ritalin voor mensen die ECHT ADHD hebben, wél een uitkomst kan bieden!
Ik ben zelf zo'n vijf jaar geleden met Ritalin gediagnostiseerd, en heb er erg veel baat bij gehad.
Zonder het medicijn had ik mijn studie niet kunnen afronden omdat ik te druk bezig ben in mijn hoofd, te snel afgeleid ben, en waarschijnlijk al heel snel afgehaakt zou zijn. Zo heb ik voordat ik Ritalin begon te gebruiken, drie keer van middelbare school gewisseld en twee keer een nieuwe universitaire studie gestart. De reden: te snel verveeld, veel gaan spijbelen, opstandig gedragen en vervolgens opnieuw een andere school moeten zoeken.

Sinds dat ik Ritalin gebruik merk ik dat ik contact met vrienden beter kan onderhouden, minder snel geďrriteerd of agressief ben, en bovenal veel beter ben gaan nadenken voordat ik iets doe. Wat mijn relatie zeker ten goede komt.

Aan de andere kant moet ik hier wel aan toevoegen dat de hoeveelheden die voorgeschreven werken door de psycholoog, veel en veels te hoog waren. Ik denk dan ook dat je zelf het beste aan voelt of Ritalin helpt of niet. Ik heb namelijk van verschillende mensen in mijn omgeving (die ook gediagnostiseerd zijn met ADHD) gehoord dat ze na enige tijd gestopt zijn met het nemen van het medicijn omdat ze zich er niet goed onder voelden.

Luister dan ook vooral naar je lichaam en neem geen onnodig hoge hoeveelheden, ook niet als ze voorgeschreven worden door je huisarts/psycholoog! Je weet/voelt namelijk altijd zelf het beste wat goed is voor je lichaam!

S.D. - 02-07-2009 | 17:45

Natuurlijk moet je eerst alle opties bekijken, voordat je medicijnen gaat nemen. Zelf ben ik nu 28 en na een burn out, 2 jaar geleden ben ik erachter gekomen dat ik ADD heb. Dit is dezelfde stoornis als ADHD, maar ik ben niet druk druk. Ik neem nu methylfenidaat en eindelijk ben ik in staat om mijn studie af te maken, ben ik rustiger in mij hoofd, loop ik niet meer met het idee om zelfmoord te plegen en ben ik weer blij dat ik leef. Sinds ik deze medicijnen neem, voel ik me na jaren weer mens en kan ik het leven weer aan. Eindelijk kan ik weer van het genieten!!! Voor sommige mensen zijn deze medicijnen echt een uitkomst en wordt de levenskwaliteit verhoogt.

Anick - 02-07-2009 | 09:54

Beste redactie.

Een slordig artikel met een conclusie die voor mij grote gevolgen heeft.
Is dit gebaseerd op kinderen of jeugdigen met ADHD en zijn de europese maatregelen daarop gericht dan zeg ik niets meer?
Is dit wederom een poging van een beroepsgroep uit de zorg om hun werk te gegarandeerd te krijgen of in te spelen op de stemmingmakerij waar medicatie al zo lang mee te maken heeft, laten ze dat dan op het GlazenZaalDebat doen?
Is het echt zo dat ik als volwassene ook mij Ritalin niet langer dan twaalf maanden mag gebruiken dan zal de wereld misschien wel geschokt worden door mijn agressie uit 'survival-oogpunt': Ik heb eindelijk een bestaan, inkomen en een gezin en kan ook nog eens alle puin van de afgelopen 50 jaar opruimen.
Dat laat ik mij niet afpakken op indicatie van diezelfde mensen die mij al 50 jaar niet hebben kunnen en willen helpen en wat Ritalin wel heeft gedaan.

T de Bruijn - 01-07-2009 | 09:58

@Petra

De verschijnselen die je beschrijft zijn voor mij heel herkenbaar. Sport is een goed hulpmiddel om het surplus aan energie te kanaliseren. En dan vooral individuele sporten. Nadat we ons dochtertje op (schrik niet) karate hadden gedaan verminderde haar drukke gedrag enigszins. Sport pakt echter het onderliggend probleem niet aan. Evenmin als medicijnen dat doen, trouwens. Ik zou in jullie geval niet schromen om via de huisarts een verwijzing te vragen naar een kinderpsycholoog of -psychiater. Deze kan jullie dan – na een gedegen onderzoek – vertellen wat er met het kind aan de hand is. Dan heb je daar in ieder geval zekerheid over. Nu blijft het gissen. Het is vervolgens aan jullie om samen met de psycholoog een behandeling af te spreken. Misschien is het op te lossen met cognitieve gedragstherapie of iets soortgelijks. En zelfs al zou het advies luiden om medicijnen toe te dienen, dan zijn het altijd jullie die beslissen of je dat ook werkelijk gaat doen en niet de psychiater of de huisarts. Je kunt ook altijd nog een second opinion vragen. Ik zou in ieder geval willen zeggen: wees voorzichtig met medicijnen. Er zijn misschien ook natuurlijke of homeopathische middelen die verlichting van de symptomen kunnen geven. Omega 3, bijvoorbeeld, heeft een gunstige uitwerking op het concentratievermogen. Succes!

Stan van Steen - 01-07-2009 | 08:25

ik ben er achter gekomen dat ik lijdt aan add...dit na een gedragstherapie voor mn zoontje die adhd bleek te hebben..wij samen slikken nu bijna een jaar methylfenidaat en medikinet...de medikinet is al mijn derde medicijn.had ook methyl...werkte wel, maar kreeg rebounds..toen concerta...wat een troep en nu medikinet...die werkt goed, die voel je niet zo heftig..ik ga nu even heel eerlijk zijn...ik begin echt te twijfelen of het ons allemaal niet wijs is gemaakt...je denkt dat hulpverlening het wel zal weten...maar na alle verhalen die ik lees van mensen hun ervaringen...pfff ik weet niet...mijn zoontje reageerd goed op de medicijnen...hij is gewoon nog lekker kind...hij is alleen minder heftig druk...als zn pilletje uitgewerkt is is het meteen voemmmm gillen..schoppen.., maar als je dan heel rustig blijft en juist met hem communiceerd en hem niet straft en hem een veilig gevoel geeft ondanks zn gedrag kom ik ook al een heel eind.ik ben zijn hanicap gaan begrijpen en juist de communicatie en veiligheid die ik hem dan biedt voeld voor hem vertrouwd...zit er aan te denken om t af te gaan bouwen...wil niet straks te horen krijgen dat die medicijnen slecht zijn, ik ga mn kind niet drogeren halloo...ik ben echt gaan twijfelen omdat ik veel ervaringen lees van mensen..veel goede, maar ook heel veel slechte...ze blijken zelfs als drugs verkocht te worden...dat zag ik weer op tv...jeetje...ik weet t niet meer....??
ik ben Moeder..ik ben verantwoordelijk...ik hoor t beste voor mn kinderen te doen...je denkt het beste te doen, maar ik lees en veel klachten...ik zelf voel me veel momenten goed en veel actiever, maar eet enorm slecht...ben in half jaar 14 kilo afgevallen..is voor mij niet erg, want ben de slankste niet, maar ga me wel slapper voelen door t slechte eten...ik drink ook veels te weinig, omdat ik niks weg krijg...ik heb vlagen dat ik me zo goed voel, dat ik niet wil stoppen...ik weet niet hoe drugs voeld, maar volgens mij is het pure drugs..ik had moeite met dingen vol houden...onderandere werk..sport...hobby s huishouden..ik had moeite met concentratie..planning..moeite met leren op school...dat alles is met die medicijnen wel enorm afgenomen...dus dat wil je niet kwijt, maar aan de andere kant vertrouw ik heel eerlijk gezegt door de ervaringen van mensen niet voor de volle 100 procent op de medicijnen en ook niet op de diagnose...ik weet niet meer wie er gelijk heeft...iedereen heeft zn ervaringen...dat is met alles...ik wil t beste voor mn kind en voor mezelf en weet niet meer of ik nu t beste kan stoppen of doorgaan???? als we stoppen en we proberen er zelf mee om te gaan kunnen we niets verliezen...als we doorgaan...krijgen we misschien wel iets onder de leden zowel geestelijk als lichamelijk dan is t te laat...je vertrouwd op de hulpverlening..je vertrouwd op wat ze je geven...ze verdienen bakken met geld die dokters die t voorschrijven...maar ik lees de laatste tijd erg vaak negatieve dingen over die medicijnen...onderzoeken die ze gaan doen...das nie voor niks!!! ik hoef er over een paar jaar toch niet achter te komen dat ze je drogeren met dat spul, want dan ga ik centjes uitgeven aan een goede advocaat..1 ding is zeker...er wordt met deze medicijnen gehandeld als drugs...en ons wordt t voorgeschreven?? pfffff ik ga goed nadenken en hoop dan de beste beslissing te maken voor mn kind en mezelf? volg je gevoel wordt er vaak gezegt als je twijfeld...denk dak da is mooi ga doen...misschien is het beste medicijn wel hoe je als ouders je kind begeleid, steund, troost, en vooral niet boos op hem of haar wordt bij een bui of aanval...tis te proberen en het kost tuurlijk energie en het ene kind is het andere niet...maar wie niet waagt wie niet wint....tis al moeilijk zat adhd!!! de mensen moeten zich dan op zn minst veilig voelen bij dokters en met de medicatie!!!
iedereen heeft een mening over bepaalde zaken...maar we willen allemaal veiligheid en zekerheid in t leven...ookal is de mening van een ander niet jouw mening...respecteer een mening zolang er geen kwade bedoelingen achter zitten!!!...ik ben onzeker, want wil t beste voor mn kinderen en mezelf en wanneer weet je zeker dat je t goed doet??? is een dokter en zn medicatie voorschrift wel altijd het beste??? je denkt t wel...je vertrouwd erop...maaaaar????? er staan mij iets te veel negatieve ervaringen overal.
ik moet nu even met mezelf lachen, want als ik mn verhaal terug lees zeg ik wel erg vaak t zelfde en is het een erg lang verhaal....komt door de pilletjes denk ik hahahha...hyperactief om 12 uur s avonds...drugs???? normaal slaap ik al om 10 uur zonder medicijnen...
ik hoop dat er snel meer duidelijkheid komt over de betrouwbaarheid van deze medicijnen!!
ik wens iedereen een betrouwbare toekomst!

n.l - 30-06-2009 | 23:55