De omslag van een nieuw boek over prinses Máxima, dat op 6 april verschijnt.
De interesse lag bij de vader, maar uiteindelijk werd zijn aandacht getrokken door de dochter.
Gonzalo Álvarez Guerrero (39) wilde het verhaal achter Jorge Zorreguieta ontrafelen, technocraat in een dictatuur. En zo ontstond de biografie over, zoals het voorwoord stelt: 'de beroemdste Argentijnse vrouw ter wereld', prinses Máxima.Álvarez Guerrero, voorheen politiek verslaggever van de conservatieve krant La Nación, bestrijdt dat die koers uitsluitend werd ingegeven door commerciële motieven. "Ik wilde het mysterie ontrafelen van het meisje dat is opgegroeid in een middenklassefamilie met pretenties tot de elite te behoren, tijdens de dictatuur, en als dochter van een regeringsfunctionaris."
Hij werkte daarvoor samen met Soledad Ferrari (33) die Máxima enige jaren volgde als verslaggeefster van Gente, een Argentijns glamourblad. Het boek Máxima, de Argentijnse jaren verschijnt op 6 april in Nederland.
De Spaanse editie Máxima, una historia real heeft op de cover de toevoeging: 'Het boek waarvan het Koninklijk Huis niet wilde dat het gepubliceerd zou worden'. Dat is een verwijzing naar het telefoontje dat Ferrari vorig jaar ontving van Michiel Schulmaijer. Deze maande haar namens de Rijksvoorlichtingsdienst familieleden van Máxima niet langer lastig te vallen. Volgens Ferrari dreigde hij zelfs met juridische stappen. De RVD ontkent. Volgens een woordvoerder heeft de RVD juist meegewerkt aan het boek door vele vragen te beantwoorden.
De botsing was het gevolg van één van de grootste problemen waarvoor Álvarez Guerrero en Ferrari zich geplaatst zagen: de instructie van Máxima aan vrienden en familie om hun mond te houden en de journalisten te verwijzen naar de RVD. "We hebben mensen echt moeten overtuigen met ons te praten. Bij vrienden ging dat moeilijker dan bij familieleden. Die laatsten kenden nog een andere Máxima en wilden graag hun versie geven", zegt Ferrari. De twee begonnen hun onderzoek in Pergamino, het stadje waar Máxima's moeder vandaan komt. Daarna volgden Máxima's school Northlands, haar universiteit, voormalige werkgevers.
Uiteindelijk deden meer dan honderd mensen, onder wie één van Máxima's zussen, op basis van anonimiteit toch hun verhaal, claimen ze. "Máxima is altijd gepresenteerd als meisje van de elite. Maar we kwamen er snel achter dat haar familie geen land had, vader Zorreguieta een eenvoudige auto reed en heel sober was. In werkelijkheid had haar familie problemen om te reizen, te leven", aldus Álvarez.
Hij onderzocht nogmaals de rol van Máxima's vader tijdens de Argentijnse dictatuur (1976-1983). Hij kwam niet tot een andere conclusie dan wetenschapper Michiel Baud in 2001: dat het onwaarschijnlijk was dat Zorreguieta niet heeft geweten van de grove mensenrechtenschendingen. Máxima is wel veranderd door de discussies rond de rol van haar vader, zo stelde Álvarez vast.
Aanvankelijk was ze boos over de kritische stukken die Nederlandse kranten over haar vader schreven. "Vriendinnen vertelden dat ze zich daardoor enorm heeft verdiept in de dictatuur. Máxima heeft daarmee die zeepbel doorgeprikt van het politieke verleden, waarover nooit wordt gepraat in haar milieu."
Meer dan de helft van het boek gaat over de Nederlandse periode van Máxima. Álvarez Guerrero en Ferrari baseerden zich in die hoofdstukken op vertaalde artikelen uit roddelblad Privé en De Telegraaf, waarvan ze het waarheidsgehalte checkten bij Argentijnse vrienden en familieleden. Of dat voldoende gelukt is, valt te betwijfelen. De auteurs zeggen hun anonieme bronnen volledig te geloven. "Door mensen te laten zwijgen, is een beeld van Máxima gecreëerd dat niet klopt met de realiteit. Het zal best dat de RVD en het koningshuis niet liegen, maar ze proberen de waarheid wel degelijk te verdraaien", meent Álvarez Guerrero.
Zo 'ontdekten' de auteurs 'achter gesloten deuren' een Máxima die heel Argentijns is gebleven. "De machinerie om haar als Nederlandse neer te zetten, is heel sterk. Maar ze heeft het gepassioneerde van Italianen, het schreeuwerige. Ze is wat grof in de mond en jaloers. Die Máxima is veel interessanter. De Máxima zoals Nederland haar kent, heeft weinig van doen met de realiteit."
