Zie ook:
Als kind was ze vaak ziek. Ze had astma. "Maar juist daarom wilde ik heel graag de zegels verkopen. De opbrengst ging toen naar andere kinderen die ook chronisch ziek waren. Dat vond ik heel erg mooi. En voor meester Verheul deed ik het ook heel graag, hoor. Die was zo lief om mij thuis les te geven als ik te ziek was voor school."
De uitgebreide instructies van tegenwoordig waren er in 1948 nog niet bij. "Behalve dat ons goed werd geleerd hoe mensen aan te spreken. Bij de echtgenotes van de dominee en de dokter moest ik 'mevrouw' zeggen. Alle andere dames waren 'juffrouw' of gewoon 'vrouw'."
En nu staat ze vandaag bij de koningin, omdat ze als eerste kinderpostzegels verkocht. Samen met twee jongere generaties uit Waarder. Zij mogen, vanwege het jubileum, de zegels aan Beatrix verkopen. "Ik had er al heel goeie herinneringen aan, en dan mag ik óók nog, na al die jaren, naar Huis ten Bosch. Onvoorstelbaar."


















