Niet beschikbaar!
Als collega's met kinderen voorgaan bij het kiezen van vakantiedagen, leidt dat vaak tot scheve gezichten op de werkvloer. illustratie Fabiënne de Lange ;Als collega's met kinderen voorgaan bij het kiezen van vakantiedagen, leidt dat vaak tot scheve gezichten op de werkvloer. illustratie Fabiënne de Lange ;Als collega's met kinderen voorgaan bij het kiezen van vakantiedagen, leidt dat vaak tot scheve gezichten op de werkvloer. illustratie Fabiënne de Lange
Werknemers die geen kinderen hebben, moeten een compensatie krijgen in de vorm van extra vrije dagen of geld. Dat vindt een meerderheid van de vrijwillig kinderloze Nederlanders.
Elly is afdelingshoofd bij een overheidsinstelling in West-Brabant.
Bij het maken van het vakantieschema voor de zomermaanden, schiet één van
haar ondergeschikten plotseling uit zijn slof. 'Kan ik nou alweer niet in
juli weg omdat collega's met kinderen zonodig voor gaan!"
Met
wat passen en meten lukt het Elly uiteindelijk een oplossing voor het
gerezen probleem te vinden. Maar het is een typerend voorbeeld voor de soms
moeizame verhouding tussen personeel mét en dat zonder kinderen.
En het gaat verder dan dat. Uit een gisteren gepubliceerd onderzoek van het
maandblad J/M, een blad voor schoolgaande kinderen, onder ruim vijfhonderd
mannen en vrouwen die zichzelf 'bewust kinderloos' noemen, blijkt dat deze
groep zich steeds vaker onbegrepen voelt.
De ondervraagden klagen
over een gebrek aan politieke en maatschappelijke waardering. Bijna zes op
de tien geënquêteerden gaat nog een stapje verder en vindt dat kinderloze
werknemers compensatie moeten krijgen (in geld of vrije dagen) omdat ze niet
in aanmerking komen voor kinderbijslag, zwangerschaps-, bevallings- of
ouderschapsverlof.
Een kleine meerderheid van de ondervraagden
wijst het huidige kabinet als schuldige aan van de groeiende tweedeling
tussen Nederlanders met en zonder kinderen. Het regeringsbeleid zou teveel
gericht zijn op het gezin mét kinderen.
Ondanks de ingehouden
boosheid en frustratie die uit het onderzoek naar voren komt, zeggen veel
werkgevers de klaarblijkelijk grote kloof tussen werknemers mét en zonder
kinderen, niet zo te ervaren.
Zoals Marjolein van Rooij,
coördinator van de negen filialen van modewinkel coraKemperman (waarvan er
één in Breda gevestigd is) en verantwoordelijk voor de 85 (uitsluitend
vrouwelijke) werknemers van het bedrijf. Personeel mét en zonder kroost.
Echte problemen tussen beide groepen, heeft ze nog nooit meegemaakt. "Zo
lang iedereen bereid is te geven en te nemen, kom je er altijd wel uit"
, stelt de Dongense die zelf bewust kinderloos is.
Als persoon kan
ze zich wel iets voorstellen bij de kritiek die uit het onderzoek naar voren
komt. "Ik ben het niet met alles eens, maar in zijn algemeenheid vind
ik wel dat het tegenwoordig wel heel vanzelfsprekend is dat je als ouder
recht hebt op een heleboel zaken. Daar zou weleens wat meer over nagedacht
mogen worden."
‘Bevalling is operatie’
Dieuwertje Witte (28) uit Breda heeft een dochtertje van bijna 2 jaar. Dat er
(bewust) kinderloze mensen zijn die compensatie willen voor bijvoorbeeld het
zwangerschapsverlof kan zij zich voorstellen. „Maar het is onzin natuurlijk.
Je kiest er zelf voor om kinderloos te blijven. Ik zie een bevalling als een
soort operatie die je ook vergoed krijgt. Je kunt tijdens een zwangerschap,
of direct erna, gewoon niet werken. Wel deel ik de kritiek dat de kwaliteit
van de opvoeding vaak tekortschiet.”
‘Van de oude
stempel’
Grea Stellenaar (63) uit Breda, moeder van een
zoon (23) en dochter (29) en oma van een kleindochter (3), vreest misbruik
van een compensatieregeling. „Vroeger waren er ook veel kinderlozen. Die
hoorde je daar nooit over klagen. Kinderloos zijn, heeft bovendien ook
voordelen. Zelf ben ik een moderne oppasoma met ouderwetse ideeën. Ik vind
dan ook dat het slecht gesteld is met de opvoeding tegenwoordig. Mensen
denken wel erg gemakkelijk over het hebben van kinderen.”
‘Kinderen kosten geld’
Mariëtte Scheenstra (23) uit
Breda heeft nog geen kinderen, maar wil ze wel. „Kinderen kosten geld, dus
is steun op zijn plaats. Wel vind ik dat die steun inkomensafhankelijk moet
zijn. Waarom zou je belonen dat mensen bewust geen kinderen krijgen? Door de
vergrijzing zijn er juist meer kinderen nodig. Ik ken veel mensen van een
jaar of 30 die hun vrije levensstijl verkiezen boven kinderen, maar hen hoor
ik nooit over compensatie. Wel klopt het dat de opvoeding vaak slecht is.”
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
