Formeel-juridisch regels, eigen aan een rechtsstaat, voorkwamen dat de Zierikzeese schutter, ondanks het risico van eerwraak, langer is vastgehouden. Het gezinsdrama in Zierikzee maakt duidelijk dat het Nederlands rechtssysteem niet ingericht is om een aangekondigde moord te voorkomen.
In het geval van de Zierikzeese schutter probeerde het Openbaar Ministerie de man te laten opsluiten, door te wijzen op het risico van eerwraak. Het besefte weldegelijk dat de man een gevaar vormde voor de samenleving. Tegelijkertijd ging het tot tweemaal toe akkoord met schorsing van het voorarrest van de in Irak geboren man. De eerste keer was op 25 november, toen de politierechter de strafzaak tegen de man te gecompliceerd vond en staande de zitting doorverwees naar de Meervoudige Kamer. De man zat op dat moment al 77 dagen vast. De volgende dag mocht hij zonder bezwaren van het OM de gevangenis verlaten. Wel kreeg hij een contact- en straatverbod opgelegd.
Drie weken later, tijdens de behandeling van de zaak door die Meervoudige Kamer, vroeg het OM wel om aanhouding. Op dat moment wist het dat de man op zoek was naar een wapen om te gebruiken tegen zijn familie. Het OM wilde dat een psychiater zou kijken hoe serieus die moordplannen waren. De rechtbank wees dat verzoek tot aanhouding af, omdat er volgens haar voldoende informatie was over de psyche van de man. De drie rechters van de Meervoudige Kamer veroordeelden hem op 30 december tot een celstraf van zes maanden waarvan twee voorwaardelijk. Die straf was één maand hoger dan de eis van de officier. Daarmee liet de rechtbank wel zien dat ze deze zaak zeer serieus nam. Ook legde de rechtbank een straat- en contactverbod op. Aangezien de man in hoger beroep ging, waren die verboden niet van kracht.
Na zijn vrijlating op 17 januari werd de man op 10 februari weer opgepakt wegens misbruik - in het verleden - van zijn dochter. Ook was toen duidelijk geworden dat hij het serieuze plan had om in België een wapen te kopen. En er zou sprake zijn van het inschakelen van een huurmoordenaar. De rechter-commissaris vond, net als het OM, dat er voldoende redenen waren de man langer vast te houden. De Raadkamer van de rechtbank schorste een week later het voorarrest ondanks de waarschuwing van de officier voor het risico van eerwraak. Volgens de rechtbank kan een Raadkamer alleen een besluit nemen op basis van rapporten. Een rapport waarin die eerwraak was uitgewerkt, ontbrak. Het OM verzette zich wel tegen de schorsing maar ging niet in beroep uit vrees dat een hogere rechter het straat- en contactverbod, opgelegd door die Raadkamer, terzijde zou schuiven. Het vond dat verbod zo belangrijk dat het koos voor deze nauwelijks te controleren maatregel.
